Hier komt binnenkort de toolkit ‘#Dingen’. Houd deze pagina in de gaten voor meer informatie.

---

Het zijn de kleine dingen die het doen. Die opgeteld zoveel meer zijn dan de som der delen en het verschil maken voor het grotere geheel.

We weten allemaal dat een betere wereld bij onszelf begint, maar om de wereld te veranderen, denken we echter dat het ‘groots’ en ‘hoog’ moet. Maar wat er op ‘het hoogste niveau’ wordt bedacht moet uiteindelijk tóch klein beginnen.

Wat een omslachtige route! Wat doen we toch moeilijk.

Wat zou er gebeuren als we dit helemaal omkeren? Dat we niet langer ‘via de top’ hoeven, maar gewoon klein beginnen. Bij onszelf. En van dááruit pas opschalen als het nodig is, omdat we er zelf niet uitkomen. Dát zou pas een verschil maken! Dát zou de wereld kunnen veranderen. Voorgoed.

Dat klinkt natuurlijk allemaal prachtig, maar ga er maar aanstaan in een wereld waarin we onszelf te klein voelen om een verschil te kunnen maken. Waarin we ons inschikken en inpassen in plaats van ons ding te doen. Want wat maakt het allemaal uit?

Precies dáár gaan we verschil in brengen. En kunnen we het verschil maken.

De wereld veranderen we niet door te wachten op machten om ons op afstand te ‘ordenen’. Maar door vanuit onze eigen invloedssfeer onszelf te gaan organiseren.

Dit alles begint bij het inzicht dat iedere daad, ieder ding, klein of groot, bijdraagt aan de grotere samenhang der dingen. Dat alles met elkaar samenhangt. Niets is los van elkaar te zien.

Zo wordt het leven, leren en werken een stuk minder zwaar, we verlichten het zélf. We kunnen op elkaar terugvallen, omdat we niet langer op de orde terug hoeven te vallen, maar een eigen structuur hebben geweven waarin we van elkaar op aan kunnen en we ons ding kunnen doen.

De Groef en de Koers

Lange tijd dachten we dat we moesten begrijpen wat er mis is (‘het probleem’) vóórdat we het konden fixen (‘de oplossing’). Maar dat verhaaltje is helemaal niet waar. We kunnen gewoon direct aan de slag gaan, meemaken dat iets werkt en direct het verschil maken.

Dat is het grote verschil tussen de gangbare, verticale manier van samenleven, -leren en -werken en deze ‘nieuwe’, horizontale manier (die eigenlijk helemaal niet nieuw is):

De Groef

De omslachtige route ‘bovenlangs‘: de ORDE centraal

Toplaag	6. Ideeën	5. Toppunt / de ‘top’	4. Idealen
Middenlaag	7. Oplossingen	De ORDE	3. Problemen
Onderlaag	8. Orders	1. Laagste punt	2. Opvolgen

De Koers

De directe route ‘eromheen‘: het #DING centraal

Verder weg	6. Voorstellen	5. Keerpunt / de kern	4. Verbeelden
Dichter bij	7. Vormgeven	Het #DING	3. Waarderen
Hier en nu	8. Toepassen	1. Start/eindpunt	2. Kennismaken

Vergelijk beide ‘routes’ maar eens goed en ervaar het verschil. Bij de bovenste route vindt er een verticale scheiding van macht en onmacht plaats, waarbij de orders naar beneden bewegen en de problemen naar boven bewegen! Voor beide partijen, hoog en laag, levert dit allerlei gedoe op. De ‘onderlaag’ is de macht ontnomen om zelf besluiten te nemen en de bovenlaag heeft eigenlijk geen kennis van de uitvoering, waardoor zij steeds meer ‘data’ nodig hebben ‘daarboven’.

Bij de onderste route vindt er geen verticale scheiding plaats en is de route horizontaal, net zoals de leef-, leer- en werkwereld zelf. Het gehele proces blijft in dezelfde handen, zonder verticale machtsscheiding. Degenen waar het over gaat, die gaan erover! In het midden bevindt zich dan niet de ‘orde’, maar het ‘ding’: datgene wat zij met elkaar gemeen hebben. Hun ‘common ground’ waar zij zich gelijkwaardig toe verhouden.

Dit is ‘t #Ding!

‘Dingen’ is niet zomaar uit te lucht komen vallen als een zoveelste naïeve poging om de wereld te verbeteren, maar is gebaseerd op 18 jaar ervaring met grootschalige zelforganisatie, stapels (!) KoersKaarten en meters aan boeken.

Door al dit onderzoek werd enerzijds duidelijk wat er allemaal mis is in de wereld en ‘het systeem’, maar anderzijds kwam daarmee ook aan het licht hoe het anders kan. En hoe wij dit eeuwenlang zélf anders deden.

De sleutel was het ding! Achter dit ene, alledaagse woordje ‘Ding’ bleek een hele wereld van betekenis schuil te gaan. Allerlei totaal gewone zinnen en uitdrukkingen kregen ineens een diepere betekenis.

Dingen is niet zomaar ‘vergaderen’ of ‘praten’. Het is onze oorspronkelijke leef-, werk- én leerwijze voor zelforganisatie. Diep van binnen weten we nog precies hoe we onszelf moeten organiseren. In beginsel hebben we daar niets of niemand buiten onszelf voor nodig. Het zit ingebakken, we hoeven het ons enkel te herinneren.

Het is ook niet iets uit een ver vervlogen verleden. Sterker nog, op veel plekken gebeurt het nog steeds! #Dingen was (en is) gemeengoed in:

Het is al ééuwenoud en werkte prima totdat machthebbers het alleenrecht op de macht claimden door ons ‘t #Dingen te verbieden!

Het Dingsysteem:
Eén koers, vijf kaarten

De Koers is op vele manieren vorm te geven en elke kaart is vervolgens op oneindig veel manieren toe te passen.

Allereerst de uitleg van de twee symbolen:

Bedoeld voor alle drie soorten gemeenschappen (de nieuwe versie van de triple helix):